Kendimi bulmama çalışan birşeyler var,
Hiç uyumayan bir şey.
Denizin kokusunu farklı alıyorum
Bir başka çimene basıyorum
Sesler başka,
Kuşlar başka ötüyor.
Bu kargaşa beni rahatsız etmiyor
İstediğim yerdeyim.
Uzakta.
İstiyordum ve oldu işte.
Aramak
Sessizlik
Bu yalnız bir adamın şarkısıdır.
Ihlamur ağaçlarıyla dolu bir yoldan geçerken,
Baharın bereket ve güzelliğini en iyi zamanda hissedip,
Uzaklarda olmak.
Her zaman yalnız olabilmek.
Ruhun adeta şaha kalktığı anlarda,
Yaşamdan haberdar olup,
Mis gibi taze havayı bitirmek istermişçesine,
Koklamak… Koklamak…
Yalnız bir adamın şarkısı bu.
Dağlara bakan geniş, yemyeşil,
Ve binbir türlü çiçeğin süslediği çayırlarda,
Sadece koşmak. Nefesi bile hissetmeden.
Korkmadan yerlere atlamak.
Ve o anda. Mistik müziği ruhta dinlemek.
Tabi ki uzaklarda.
Sessiz Çığlık
Fırtınaya yakalanmış bir vaziyette koşarken,
Dağlardan gelen ulumalar ve tipinin yüzümü tokatlaması.
Işığıma doğru hızla yol alırken,
ve tüten dumanlara şahitken,
Karşıma çıkan korkular benim için ne ki.
Adeta bağıran ağaçların,
Suyun fısıltısının ve can çekişinin.
Kuşların yok olmuşçasına kayboluşunun.
Bunların bir anlamı olmalı.
Karanlık
Dolunay ve yıldızların altında koşarken,
Uzaktaki ateşe.
Şafak vaktine yakın esen soğuk bir rüzgar,
Tedirginlik ve korku.
Benim bilmediğim ama yapmak istediğim şeyler.
Derin mağaralardan korkunun fısıltıları altında geçmek,
Saklanmak.
Tehlikeye karşı koyabilmek,
Ama yalnız değil.
Karnalık dünyaya dönebilmek.
Cesaret
Eğer sana açık açık birşeyler söyleyebiliyorsam güveniyorum demektir.
Daha ne kadar beklerim bilmiyorum.
Karanlık üzerime çöktükçe,
Hayaller bir bir rüyaya dalınca.
İşte ben oradayım.
